Conjugation of zaufać
zaˈu.fat͡ɕuznać, że ktoś posiada jakieś umiejętności i potrafi je odpowiednio wykorzystać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaufać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaufałem |
| ty | zaufałeś |
| on / ona / ono | zaufał |
| my | zaufaliśmy |
| wy | zaufaliście |
| oni / one | zaufali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaufałam |
| ty | zaufałaś |
| on / ona / ono | zaufała |
| my | zaufałyśmy |
| wy | zaufałyście |
| oni / one | zaufały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaufało |
Czas przyszły
| ja | zaufam |
| ty | zaufasz |
| on / ona / ono | zaufa |
| my | zaufamy |
| wy | zaufacie |
| oni / one | zaufają |
Tryb rozkazujący
| ty | zaufaj |
| my | zaufajmy |
| wy | zaufajcie |