Conjugation of zatriumfować
za.trjumˈfɔ.vat͡ɕto triumph (to visibly rejoice in one's own success or victory or to boast about it) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zatriumfować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zatriumfowałem |
| ty | zatriumfowałeś |
| on / ona / ono | zatriumfował |
| my | zatriumfowaliśmy |
| wy | zatriumfowaliście |
| oni / one | zatriumfowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zatriumfowałam |
| ty | zatriumfowałaś |
| on / ona / ono | zatriumfowała |
| my | zatriumfowałyśmy |
| wy | zatriumfowałyście |
| oni / one | zatriumfowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zatriumfowało |
Czas przyszły
| ja | zatriumfuję |
| ty | zatriumfujesz |
| on / ona / ono | zatriumfuje |
| my | zatriumfujemy |
| wy | zatriumfujecie |
| oni / one | zatriumfują |
Tryb rozkazujący
| ty | zatriumfuj |
| my | zatriumfujmy |
| wy | zatriumfujcie |