Conjugation of zatruć
ˈza.trut͡ɕdoprowadzić własny organizm do stanu chorobowego poprzez przyjęcie (drogą pokarmową lub oddechową) szkodliwej substancji; ulec intoksykacji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zatruć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zatrułem |
| ty | zatrułeś |
| on / ona / ono | zatruł |
| my | zatruliśmy |
| wy | zatruliście |
| oni / one | zatruli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zatrułam |
| ty | zatrułaś |
| on / ona / ono | zatruła |
| my | zatrułyśmy |
| wy | zatrułyście |
| oni / one | zatruły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zatruło |
Czas przyszły
| ja | zatruję |
| ty | zatrujesz |
| on / ona / ono | zatruje |
| my | zatrujemy |
| wy | zatrujecie |
| oni / one | zatrują |
Tryb rozkazujący
| ty | zatruj |
| my | zatrujmy |
| wy | zatrujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.