Conjugation of zarzucać
zaˈʐu.t͡sat͡ɕrzucić coś niedbale, byle gdzie i nie móc tego później znaleźć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zarzucać |
Czas teraźniejszy
| ja | zarzucam |
| ty | zarzucasz |
| on / ona / ono | zarzuca |
| my | zarzucamy |
| wy | zarzucacie |
| oni / one | zarzucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zarzucałem |
| ty | zarzucałeś |
| on / ona / ono | zarzucał |
| my | zarzucaliśmy |
| wy | zarzucaliście |
| oni / one | zarzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zarzucałam |
| ty | zarzucałaś |
| on / ona / ono | zarzucała |
| my | zarzucałyśmy |
| wy | zarzucałyście |
| oni / one | zarzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zarzucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zarzucał |
| ty | będziesz zarzucał |
| on / ona / ono | będzie zarzucał |
| my | będziemy zarzucali |
| wy | będziecie zarzucali |
| oni / one | będą zarzucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zarzucała |
| ty | będziesz zarzucała |
| on / ona / ono | będzie zarzucała |
| my | będziemy zarzucały |
| wy | będziecie zarzucały |
| oni / one | będą zarzucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zarzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | zarzucaj |
| my | zarzucajmy |
| wy | zarzucajcie |