Conjugation of zardzewieć
zaˈrd͡zɛ.vjɛt͡ɕto rust (degenerate in idleness; to make or become dull or impaired by inaction) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zardzewieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zardzewiałem |
| ty | zardzewiałeś |
| on / ona / ono | zardzewiał |
| my | zardzewieliśmy |
| wy | zardzewieliście |
| oni / one | zardzewieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zardzewiałam |
| ty | zardzewiałaś |
| on / ona / ono | zardzewiała |
| my | zardzewiałyśmy |
| wy | zardzewiałyście |
| oni / one | zardzewiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zardzewiało |
Czas przyszły
| ja | zardzewieję |
| ty | zardzewiejesz |
| on / ona / ono | zardzewieje |
| my | zardzewiejemy |
| wy | zardzewiejecie |
| oni / one | zardzewieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zardzewiej |
| my | zardzewiejmy |
| wy | zardzewiejcie |