Conjugation of zarżnąć
ˈza.rʐnɔɲt͡ɕto cut oneself, to self-harm, to self-injure Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zarżnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zarżnąłem |
| ty | zarżnąłeś |
| on / ona / ono | zarżnął |
| my | zarżnęliśmy |
| wy | zarżnęliście |
| oni / one | zarżnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zarżnęłam |
| ty | zarżnęłaś |
| on / ona / ono | zarżnęła |
| my | zarżnęłyśmy |
| wy | zarżnęłyście |
| oni / one | zarżnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zarżnęło |
Czas przyszły
| ja | zarżnę |
| ty | zarżniesz |
| on / ona / ono | zarżnie |
| my | zarżniemy |
| wy | zarżniecie |
| oni / one | zarżną |
Tryb rozkazujący
| ty | zarżnij |
| my | zarżnijmy |
| wy | zarżnijcie |