Conjugation of zaprawić
zaˈpra.vit͡ɕprzyuczyć do wykonywania określonych czynności, wyrobić pożądane nawyki, sprawność lub odporność na trudności Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaprawić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaprawiłem |
| ty | zaprawiłeś |
| on / ona / ono | zaprawił |
| my | zaprawiliśmy |
| wy | zaprawiliście |
| oni / one | zaprawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaprawiłam |
| ty | zaprawiłaś |
| on / ona / ono | zaprawiła |
| my | zaprawiłyśmy |
| wy | zaprawiłyście |
| oni / one | zaprawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaprawiło |
Czas przyszły
| ja | zaprawię |
| ty | zaprawisz |
| on / ona / ono | zaprawi |
| my | zaprawimy |
| wy | zaprawicie |
| oni / one | zaprawią |
Tryb rozkazujący
| ty | zapraw |
| my | zaprawmy |
| wy | zaprawcie |