Conjugation of zapalić
zaˈpa.lit͡ɕsprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapaliłem |
| ty | zapaliłeś |
| on / ona / ono | zapalił |
| my | zapaliliśmy |
| wy | zapaliliście |
| oni / one | zapalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapaliłam |
| ty | zapaliłaś |
| on / ona / ono | zapaliła |
| my | zapaliłyśmy |
| wy | zapaliłyście |
| oni / one | zapaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapaliło |
Czas przyszły
| ja | zapalę |
| ty | zapalisz |
| on / ona / ono | zapali |
| my | zapalimy |
| wy | zapalicie |
| oni / one | zapalą |
Tryb rozkazujący
| ty | zapal |
| my | zapalmy |
| wy | zapalcie |