Conjugation of zapanować
za.paˈnɔ.vat͡ɕzdołać kontrolować, podporządkować swojej woli Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapanować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapanowałem |
| ty | zapanowałeś |
| on / ona / ono | zapanował |
| my | zapanowaliśmy |
| wy | zapanowaliście |
| oni / one | zapanowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapanowałam |
| ty | zapanowałaś |
| on / ona / ono | zapanowała |
| my | zapanowałyśmy |
| wy | zapanowałyście |
| oni / one | zapanowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapanowało |
Czas przyszły
| ja | zapanuję |
| ty | zapanujesz |
| on / ona / ono | zapanuje |
| my | zapanujemy |
| wy | zapanujecie |
| oni / one | zapanują |
Tryb rozkazujący
| ty | zapanuj |
| my | zapanujmy |
| wy | zapanujcie |