Conjugation of zapakować
za.paˈkɔ.vat͡ɕwłożyć w pakunek (np. w torbę, skrzynię) celem podróży czy przemieszczenia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zapakować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zapakowałem |
| ty | zapakowałeś |
| on / ona / ono | zapakował |
| my | zapakowaliśmy |
| wy | zapakowaliście |
| oni / one | zapakowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zapakowałam |
| ty | zapakowałaś |
| on / ona / ono | zapakowała |
| my | zapakowałyśmy |
| wy | zapakowałyście |
| oni / one | zapakowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zapakowało |
Czas przyszły
| ja | zapakuję |
| ty | zapakujesz |
| on / ona / ono | zapakuje |
| my | zapakujemy |
| wy | zapakujecie |
| oni / one | zapakują |
Tryb rozkazujący
| ty | zapakuj |
| my | zapakujmy |
| wy | zapakujcie |