Conjugation of zamartwiać
zaˈmar.tfjat͡ɕto lose strength or get depressed by worrying about something constantly Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zamartwiać |
Czas teraźniejszy
| ja | zamartwiam |
| ty | zamartwiasz |
| on / ona / ono | zamartwia |
| my | zamartwiamy |
| wy | zamartwiacie |
| oni / one | zamartwiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zamartwiałem |
| ty | zamartwiałeś |
| on / ona / ono | zamartwiał |
| my | zamartwialiśmy |
| wy | zamartwialiście |
| oni / one | zamartwiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zamartwiałam |
| ty | zamartwiałaś |
| on / ona / ono | zamartwiała |
| my | zamartwiałyśmy |
| wy | zamartwiałyście |
| oni / one | zamartwiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zamartwiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zamartwiał |
| ty | będziesz zamartwiał |
| on / ona / ono | będzie zamartwiał |
| my | będziemy zamartwiali |
| wy | będziecie zamartwiali |
| oni / one | będą zamartwiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zamartwiała |
| ty | będziesz zamartwiała |
| on / ona / ono | będzie zamartwiała |
| my | będziemy zamartwiały |
| wy | będziecie zamartwiały |
| oni / one | będą zamartwiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zamartwiało |
Tryb rozkazujący
| ty | zamartwiaj |
| my | zamartwiajmy |
| wy | zamartwiajcie |