Conjugation of zakonkludować
za.kɔŋ.kluˈdɔ.vat͡ɕto conclude (to come to a conclusion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakonkludować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakonkludowałem |
| ty | zakonkludowałeś |
| on / ona / ono | zakonkludował |
| my | zakonkludowaliśmy |
| wy | zakonkludowaliście |
| oni / one | zakonkludowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakonkludowałam |
| ty | zakonkludowałaś |
| on / ona / ono | zakonkludowała |
| my | zakonkludowałyśmy |
| wy | zakonkludowałyście |
| oni / one | zakonkludowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakonkludowało |
Czas przyszły
| ja | zakonkluduję |
| ty | zakonkludujesz |
| on / ona / ono | zakonkluduje |
| my | zakonkludujemy |
| wy | zakonkludujecie |
| oni / one | zakonkludują |
Tryb rozkazujący
| ty | zakonkluduj |
| my | zakonkludujmy |
| wy | zakonkludujcie |