Conjugation of zakopać
zaˈkɔ.pat͡ɕzająć się czymś, poświęcając na to cały swój czas i wysiłek Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakopać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakopałem |
| ty | zakopałeś |
| on / ona / ono | zakopał |
| my | zakopaliśmy |
| wy | zakopaliście |
| oni / one | zakopali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakopałam |
| ty | zakopałaś |
| on / ona / ono | zakopała |
| my | zakopałyśmy |
| wy | zakopałyście |
| oni / one | zakopały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakopało |
Czas przyszły
| ja | zakopię |
| ty | zakopiesz |
| on / ona / ono | zakopie |
| my | zakopiemy |
| wy | zakopiecie |
| oni / one | zakopią |
Tryb rozkazujący
| ty | zakop |
| my | zakopmy |
| wy | zakopcie |