Conjugation of zakleić
zaˈklɛ.it͡ɕzałatać lub przykryć coś za pomocą substancji klejącej lub czegoś nią pokrytego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakleić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakleiłem |
| ty | zakleiłeś |
| on / ona / ono | zakleił |
| my | zakleiliśmy |
| wy | zakleiliście |
| oni / one | zakleili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakleiłam |
| ty | zakleiłaś |
| on / ona / ono | zakleiła |
| my | zakleiłyśmy |
| wy | zakleiłyście |
| oni / one | zakleiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakleiło |
Czas przyszły
| ja | zakleję |
| ty | zakleisz |
| on / ona / ono | zaklei |
| my | zakleimy |
| wy | zakleicie |
| oni / one | zakleją |
Tryb rozkazujący
| ty | zaklej |
| my | zaklejmy |
| wy | zaklejcie |