Conjugation of zaklepać
zaˈklɛ.pat͡ɕw grze w chowanego: uderzyć dłonią w coś (w zaklepywankę) na znak odnalezienia uczestnika gry Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaklepać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaklepałem |
| ty | zaklepałeś |
| on / ona / ono | zaklepał |
| my | zaklepaliśmy |
| wy | zaklepaliście |
| oni / one | zaklepali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaklepałam |
| ty | zaklepałaś |
| on / ona / ono | zaklepała |
| my | zaklepałyśmy |
| wy | zaklepałyście |
| oni / one | zaklepały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaklepało |
Czas przyszły
| ja | zaklepię |
| ty | zaklepiesz |
| on / ona / ono | zaklepie |
| my | zaklepiemy |
| wy | zaklepiecie |
| oni / one | zaklepią |
Tryb rozkazujący
| ty | zaklep |
| my | zaklepmy |
| wy | zaklepcie |