Conjugation of zakamuflować
za.ka.muˈflɔ.vat͡ɕskrywać własne zamiary i intencje Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakamuflować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakamuflowałem |
| ty | zakamuflowałeś |
| on / ona / ono | zakamuflował |
| my | zakamuflowaliśmy |
| wy | zakamuflowaliście |
| oni / one | zakamuflowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakamuflowałam |
| ty | zakamuflowałaś |
| on / ona / ono | zakamuflowała |
| my | zakamuflowałyśmy |
| wy | zakamuflowałyście |
| oni / one | zakamuflowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakamuflowało |
Czas przyszły
| ja | zakamufluję |
| ty | zakamuflujesz |
| on / ona / ono | zakamufluje |
| my | zakamuflujemy |
| wy | zakamuflujecie |
| oni / one | zakamuflują |
Tryb rozkazujący
| ty | zakamufluj |
| my | zakamuflujmy |
| wy | zakamuflujcie |