Conjugation of zakąsić
zaˈkɔw̃.ɕit͡ɕto chase (eat after drinking hard alcohol) [with accusative ‘the drunk object’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakąsić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakąsiłem |
| ty | zakąsiłeś |
| on / ona / ono | zakąsił |
| my | zakąsiliśmy |
| wy | zakąsiliście |
| oni / one | zakąsili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakąsiłam |
| ty | zakąsiłaś |
| on / ona / ono | zakąsiła |
| my | zakąsiłyśmy |
| wy | zakąsiłyście |
| oni / one | zakąsiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakąsiło |
Czas przyszły
| ja | zakąszę |
| ty | zakąsisz |
| on / ona / ono | zakąsi |
| my | zakąsimy |
| wy | zakąsicie |
| oni / one | zakąszą |
Tryb rozkazujący
| ty | zakąś |
| my | zakąśmy |
| wy | zakąście |