Conjugation of zakałapućkać
za.ka.waˈput͡ɕ.kat͡ɕzaplątać się, zawikłać się, zagmatwać się, zamotać się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zakałapućkać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zakałapućkałem |
| ty | zakałapućkałeś |
| on / ona / ono | zakałapućkał |
| my | zakałapućkaliśmy |
| wy | zakałapućkaliście |
| oni / one | zakałapućkali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zakałapućkałam |
| ty | zakałapućkałaś |
| on / ona / ono | zakałapućkała |
| my | zakałapućkałyśmy |
| wy | zakałapućkałyście |
| oni / one | zakałapućkały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zakałapućkało |
Czas przyszły
| ja | zakałapućkam |
| ty | zakałapućkasz |
| on / ona / ono | zakałapućka |
| my | zakałapućkamy |
| wy | zakałapućkacie |
| oni / one | zakałapućkają |
Tryb rozkazujący
| ty | zakałapućkaj |
| my | zakałapućkajmy |
| wy | zakałapućkajcie |