Conjugation of zaintonować
za.in.tɔˈnɔ.vat͡ɕrozpocząć śpiew poprzez podanie tonu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaintonować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaintonowałem |
| ty | zaintonowałeś |
| on / ona / ono | zaintonował |
| my | zaintonowaliśmy |
| wy | zaintonowaliście |
| oni / one | zaintonowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaintonowałam |
| ty | zaintonowałaś |
| on / ona / ono | zaintonowała |
| my | zaintonowałyśmy |
| wy | zaintonowałyście |
| oni / one | zaintonowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaintonowało |
Czas przyszły
| ja | zaintonuję |
| ty | zaintonujesz |
| on / ona / ono | zaintonuje |
| my | zaintonujemy |
| wy | zaintonujecie |
| oni / one | zaintonują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaintonuj |
| my | zaintonujmy |
| wy | zaintonujcie |