Conjugation of zahartować
za.xarˈtɔ.vat͡ɕto harden, to indurate, to inure, to toughen (to cause someone to become accustomed to something that requires prolonged or repeated tolerance of one or more unpleasantries) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zahartować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zahartowałem |
| ty | zahartowałeś |
| on / ona / ono | zahartował |
| my | zahartowaliśmy |
| wy | zahartowaliście |
| oni / one | zahartowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zahartowałam |
| ty | zahartowałaś |
| on / ona / ono | zahartowała |
| my | zahartowałyśmy |
| wy | zahartowałyście |
| oni / one | zahartowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zahartowało |
Czas przyszły
| ja | zahartuję |
| ty | zahartujesz |
| on / ona / ono | zahartuje |
| my | zahartujemy |
| wy | zahartujecie |
| oni / one | zahartują |
Tryb rozkazujący
| ty | zahartuj |
| my | zahartujmy |
| wy | zahartujcie |