Conjugation of zaimplikować
za.im.pliˈkɔ.vat͡ɕto imply, to insinuate, to suggest Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaimplikować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaimplikowałem |
| ty | zaimplikowałeś |
| on / ona / ono | zaimplikował |
| my | zaimplikowaliśmy |
| wy | zaimplikowaliście |
| oni / one | zaimplikowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaimplikowałam |
| ty | zaimplikowałaś |
| on / ona / ono | zaimplikowała |
| my | zaimplikowałyśmy |
| wy | zaimplikowałyście |
| oni / one | zaimplikowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaimplikowało |
Czas przyszły
| ja | zaimplikuję |
| ty | zaimplikujesz |
| on / ona / ono | zaimplikuje |
| my | zaimplikujemy |
| wy | zaimplikujecie |
| oni / one | zaimplikują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaimplikuj |
| my | zaimplikujmy |
| wy | zaimplikujcie |