Conjugation of zagonić
zaˈɡɔ.ɲit͡ɕto herd each other, to drive each other, to chase each other Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zagonić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zagoniłem |
| ty | zagoniłeś |
| on / ona / ono | zagonił |
| my | zagoniliśmy |
| wy | zagoniliście |
| oni / one | zagonili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zagoniłam |
| ty | zagoniłaś |
| on / ona / ono | zagoniła |
| my | zagoniłyśmy |
| wy | zagoniłyście |
| oni / one | zagoniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zagoniło |
Czas przyszły
| ja | zagonię |
| ty | zagonisz |
| on / ona / ono | zagoni |
| my | zagonimy |
| wy | zagonicie |
| oni / one | zagonią |
Tryb rozkazujący
| ty | zagoń |
| my | zagońmy |
| wy | zagońcie |