Conjugation of zagotować
za.ɡɔˈtɔ.vat͡ɕdoprowadzić jakiś płyn do stanu wrzenia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zagotować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zagotowałem |
| ty | zagotowałeś |
| on / ona / ono | zagotował |
| my | zagotowaliśmy |
| wy | zagotowaliście |
| oni / one | zagotowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zagotowałam |
| ty | zagotowałaś |
| on / ona / ono | zagotowała |
| my | zagotowałyśmy |
| wy | zagotowałyście |
| oni / one | zagotowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zagotowało |
Czas przyszły
| ja | zagotuję |
| ty | zagotujesz |
| on / ona / ono | zagotuje |
| my | zagotujemy |
| wy | zagotujecie |
| oni / one | zagotują |
Tryb rozkazujący
| ty | zagotuj |
| my | zagotujmy |
| wy | zagotujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.