Conjugation of zadumać
zaˈdu.mat͡ɕto muse, to daydream, to be lost in thought Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zadumać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zadumałem |
| ty | zadumałeś |
| on / ona / ono | zadumał |
| my | zadumaliśmy |
| wy | zadumaliście |
| oni / one | zadumali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zadumałam |
| ty | zadumałaś |
| on / ona / ono | zadumała |
| my | zadumałyśmy |
| wy | zadumałyście |
| oni / one | zadumały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zadumało |
Czas przyszły
| ja | zadumam |
| ty | zadumasz |
| on / ona / ono | zaduma |
| my | zadumamy |
| wy | zadumacie |
| oni / one | zadumają |
Tryb rozkazujący
| ty | zadumaj |
| my | zadumajmy |
| wy | zadumajcie |