Conjugation of zadusić
zaˈdu.ɕit͡ɕto asphyxiate, to choke to death, to smother, to suffocate, to throttle Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zadusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zadusiłem |
| ty | zadusiłeś |
| on / ona / ono | zadusił |
| my | zadusiliśmy |
| wy | zadusiliście |
| oni / one | zadusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zadusiłam |
| ty | zadusiłaś |
| on / ona / ono | zadusiła |
| my | zadusiłyśmy |
| wy | zadusiłyście |
| oni / one | zadusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zadusiło |
Czas przyszły
| ja | zaduszę |
| ty | zadusisz |
| on / ona / ono | zadusi |
| my | zadusimy |
| wy | zadusicie |
| oni / one | zaduszą |
Tryb rozkazujący
| ty | zaduś |
| my | zaduśmy |
| wy | zaduście |