Conjugation of zaczarować
za.t͡ʂaˈrɔ.vat͡ɕrzucić czar, przemienić za pomocą czarów Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaczarować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaczarowałem |
| ty | zaczarowałeś |
| on / ona / ono | zaczarował |
| my | zaczarowaliśmy |
| wy | zaczarowaliście |
| oni / one | zaczarowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaczarowałam |
| ty | zaczarowałaś |
| on / ona / ono | zaczarowała |
| my | zaczarowałyśmy |
| wy | zaczarowałyście |
| oni / one | zaczarowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaczarowało |
Czas przyszły
| ja | zaczaruję |
| ty | zaczarujesz |
| on / ona / ono | zaczaruje |
| my | zaczarujemy |
| wy | zaczarujecie |
| oni / one | zaczarują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaczaruj |
| my | zaczarujmy |
| wy | zaczarujcie |