Conjugation of zaczekać
zaˈt͡ʂɛ.kat͡ɕpozostać w jednym miejscu lub stanie aż do momentu stania się czegoś, czego się chce Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaczekać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaczekałem |
| ty | zaczekałeś |
| on / ona / ono | zaczekał |
| my | zaczekaliśmy |
| wy | zaczekaliście |
| oni / one | zaczekali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaczekałam |
| ty | zaczekałaś |
| on / ona / ono | zaczekała |
| my | zaczekałyśmy |
| wy | zaczekałyście |
| oni / one | zaczekały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaczekało |
Czas przyszły
| ja | zaczekam |
| ty | zaczekasz |
| on / ona / ono | zaczeka |
| my | zaczekamy |
| wy | zaczekacie |
| oni / one | zaczekają |
Tryb rozkazujący
| ty | zaczekaj |
| my | zaczekajmy |
| wy | zaczekajcie |