Conjugation of zabałaganić
za.ba.waˈɡa.ɲit͡ɕto clutter up, to make a mess (to scatter e.g. dirt or trash; to cause physical disarray) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabałaganić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabałaganiłem |
| ty | zabałaganiłeś |
| on / ona / ono | zabałaganił |
| my | zabałaganiliśmy |
| wy | zabałaganiliście |
| oni / one | zabałaganili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabałaganiłam |
| ty | zabałaganiłaś |
| on / ona / ono | zabałaganiła |
| my | zabałaganiłyśmy |
| wy | zabałaganiłyście |
| oni / one | zabałaganiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabałaganiło |
Czas przyszły
| ja | zabałaganię |
| ty | zabałaganisz |
| on / ona / ono | zabałagani |
| my | zabałaganimy |
| wy | zabałaganicie |
| oni / one | zabałaganią |
Tryb rozkazujący
| ty | zabałagań |
| my | zabałagańmy |
| wy | zabałagańcie |