Conjugation of zabałamucić
za.ba.waˈmu.t͡ɕit͡ɕto have on (to trick or deceive deliberately; to play a prank on) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zabałamucić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zabałamuciłem |
| ty | zabałamuciłeś |
| on / ona / ono | zabałamucił |
| my | zabałamuciliśmy |
| wy | zabałamuciliście |
| oni / one | zabałamucili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zabałamuciłam |
| ty | zabałamuciłaś |
| on / ona / ono | zabałamuciła |
| my | zabałamuciłyśmy |
| wy | zabałamuciłyście |
| oni / one | zabałamuciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zabałamuciło |
Czas przyszły
| ja | zabałamucę |
| ty | zabałamucisz |
| on / ona / ono | zabałamuci |
| my | zabałamucimy |
| wy | zabałamucicie |
| oni / one | zabałamucą |
Tryb rozkazujący
| ty | zabałamuć |
| my | zabałamućmy |
| wy | zabałamućcie |