Conjugation of zaalarmować
/za.a.larˈmɔ.vat͡ɕ/podnieść alarm; ostrzec o niebezpieczeństwie; postawić w stan gotowości Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaalarmować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaalarmowałem |
| ty | zaalarmowałeś |
| on / ona / ono | zaalarmował |
| my | zaalarmowaliśmy |
| wy | zaalarmowaliście |
| oni / one | zaalarmowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaalarmowałam |
| ty | zaalarmowałaś |
| on / ona / ono | zaalarmowała |
| my | zaalarmowałyśmy |
| wy | zaalarmowałyście |
| oni / one | zaalarmowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaalarmowało |
Czas przyszły
| ja | zaalarmuję |
| ty | zaalarmujesz |
| on / ona / ono | zaalarmuje |
| my | zaalarmujemy |
| wy | zaalarmujecie |
| oni / one | zaalarmują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaalarmuj |
| my | zaalarmujmy |
| wy | zaalarmujcie |