Conjugation of zaapelować
za.a.pɛˈlɔ.vat͡ɕto appeal, to entreat, to invoke (to call upon a person or an authority to corroborate a statement, to decide a controverted question, or to vindicate one’s rights) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaapelować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaapelowałem |
| ty | zaapelowałeś |
| on / ona / ono | zaapelował |
| my | zaapelowaliśmy |
| wy | zaapelowaliście |
| oni / one | zaapelowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaapelowałam |
| ty | zaapelowałaś |
| on / ona / ono | zaapelowała |
| my | zaapelowałyśmy |
| wy | zaapelowałyście |
| oni / one | zaapelowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaapelowało |
Czas przyszły
| ja | zaapeluję |
| ty | zaapelujesz |
| on / ona / ono | zaapeluje |
| my | zaapelujemy |
| wy | zaapelujecie |
| oni / one | zaapelują |
Tryb rozkazujący
| ty | zaapeluj |
| my | zaapelujmy |
| wy | zaapelujcie |