Conjugation of zaślepić
zaˈɕlɛ.pit͡ɕto blind (to make it difficult to see due to intensity) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zaślepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zaślepiłem |
| ty | zaślepiłeś |
| on / ona / ono | zaślepił |
| my | zaślepiliśmy |
| wy | zaślepiliście |
| oni / one | zaślepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zaślepiłam |
| ty | zaślepiłaś |
| on / ona / ono | zaślepiła |
| my | zaślepiłyśmy |
| wy | zaślepiłyście |
| oni / one | zaślepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zaślepiło |
Czas przyszły
| ja | zaślepię |
| ty | zaślepisz |
| on / ona / ono | zaślepi |
| my | zaślepimy |
| wy | zaślepicie |
| oni / one | zaślepią |
Tryb rozkazujący
| ty | zaślep |
| my | zaślepmy |
| wy | zaślepcie |