Conjugation of zasłabieć
zaˈswa.bjɛt͡ɕsynonym of zasłabnąć (“to collapse, to faint”) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zasłabieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zasłabiałem |
| ty | zasłabiałeś |
| on / ona / ono | zasłabiał |
| my | zasłabieliśmy |
| wy | zasłabieliście |
| oni / one | zasłabieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zasłabiałam |
| ty | zasłabiałaś |
| on / ona / ono | zasłabiała |
| my | zasłabiałyśmy |
| wy | zasłabiałyście |
| oni / one | zasłabiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zasłabiało |
Czas przyszły
| ja | zasłabieję |
| ty | zasłabiejesz |
| on / ona / ono | zasłabieje |
| my | zasłabiejemy |
| wy | zasłabiejecie |
| oni / one | zasłabieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zasłabiej |
| my | zasłabiejmy |
| wy | zasłabiejcie |