Conjugation of wytatuować
vɘ.ta.tuˈɔ.vat͡ɕwprowadzić barwnik pod skórę w celu wykonania trwałego rysunku, napisu lub wzoru; zrobić tatuaż Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytatuować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytatuowałem |
| ty | wytatuowałeś |
| on / ona / ono | wytatuował |
| my | wytatuowaliśmy |
| wy | wytatuowaliście |
| oni / one | wytatuowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytatuowałam |
| ty | wytatuowałaś |
| on / ona / ono | wytatuowała |
| my | wytatuowałyśmy |
| wy | wytatuowałyście |
| oni / one | wytatuowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytatuowało |
Czas przyszły
| ja | wytatuuję |
| ty | wytatuujesz |
| on / ona / ono | wytatuuje |
| my | wytatuujemy |
| wy | wytatuujecie |
| oni / one | wytatuują |
Tryb rozkazujący
| ty | wytatuuj |
| my | wytatuujmy |
| wy | wytatuujcie |