Conjugation of wytępić
vɘˈtɛm.pit͡ɕpozbawić życia wiele lub wszystkie istoty Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wytępić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wytępiłem |
| ty | wytępiłeś |
| on / ona / ono | wytępił |
| my | wytępiliśmy |
| wy | wytępiliście |
| oni / one | wytępili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wytępiłam |
| ty | wytępiłaś |
| on / ona / ono | wytępiła |
| my | wytępiłyśmy |
| wy | wytępiłyście |
| oni / one | wytępiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wytępiło |
Czas przyszły
| ja | wytępię |
| ty | wytępisz |
| on / ona / ono | wytępi |
| my | wytępimy |
| wy | wytępicie |
| oni / one | wytępią |
Tryb rozkazujący
| ty | wytęp |
| my | wytępmy |
| wy | wytępcie |