Conjugation of wyskubać
vɘˈsku.bat͡ɕto cover a necessary expense with difficulty, having very little money Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyskubać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyskubałem |
| ty | wyskubałeś |
| on / ona / ono | wyskubał |
| my | wyskubaliśmy |
| wy | wyskubaliście |
| oni / one | wyskubali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyskubałam |
| ty | wyskubałaś |
| on / ona / ono | wyskubała |
| my | wyskubałyśmy |
| wy | wyskubałyście |
| oni / one | wyskubały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyskubało |
Czas przyszły
| ja | wyskubię |
| ty | wyskubiesz |
| on / ona / ono | wyskubie |
| my | wyskubiemy |
| wy | wyskubiecie |
| oni / one | wyskubią |
Tryb rozkazujący
| ty | wyskub |
| my | wyskubmy |
| wy | wyskubcie |