Conjugation of wyskubywać
vɘ.skuˈbɘ.vat͡ɕto cover a necessary expense with difficulty, having very little money Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyskubywać |
Czas teraźniejszy
| ja | wyskubuję |
| ty | wyskubujesz |
| on / ona / ono | wyskubuje |
| my | wyskubujemy |
| wy | wyskubujecie |
| oni / one | wyskubują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyskubywałem |
| ty | wyskubywałeś |
| on / ona / ono | wyskubywał |
| my | wyskubywaliśmy |
| wy | wyskubywaliście |
| oni / one | wyskubywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyskubywałam |
| ty | wyskubywałaś |
| on / ona / ono | wyskubywała |
| my | wyskubywałyśmy |
| wy | wyskubywałyście |
| oni / one | wyskubywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyskubywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wyskubywał |
| ty | będziesz wyskubywał |
| on / ona / ono | będzie wyskubywał |
| my | będziemy wyskubywali |
| wy | będziecie wyskubywali |
| oni / one | będą wyskubywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wyskubywała |
| ty | będziesz wyskubywała |
| on / ona / ono | będzie wyskubywała |
| my | będziemy wyskubywały |
| wy | będziecie wyskubywały |
| oni / one | będą wyskubywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wyskubywało |
Tryb rozkazujący
| ty | wyskubuj |
| my | wyskubujmy |
| wy | wyskubujcie |