Conjugation of wysiedlić
vɘˈɕɛ.dlit͡ɕzmusić do zmiany miejsca zamieszkania Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wysiedlić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wysiedliłem |
| ty | wysiedliłeś |
| on / ona / ono | wysiedlił |
| my | wysiedliliśmy |
| wy | wysiedliliście |
| oni / one | wysiedlili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wysiedliłam |
| ty | wysiedliłaś |
| on / ona / ono | wysiedliła |
| my | wysiedliłyśmy |
| wy | wysiedliłyście |
| oni / one | wysiedliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wysiedliło |
Czas przyszły
| ja | wysiedlę |
| ty | wysiedlisz |
| on / ona / ono | wysiedli |
| my | wysiedlimy |
| wy | wysiedlicie |
| oni / one | wysiedlą |
Tryb rozkazujący
| ty | wysiedl |
| my | wysiedlmy |
| wy | wysiedlcie |