Conjugation of wysiudać
vɘˈɕu.dat͡ɕusunąć kogoś za pomocą siły lub podstępu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wysiudać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wysiudałem |
| ty | wysiudałeś |
| on / ona / ono | wysiudał |
| my | wysiudaliśmy |
| wy | wysiudaliście |
| oni / one | wysiudali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wysiudałam |
| ty | wysiudałaś |
| on / ona / ono | wysiudała |
| my | wysiudałyśmy |
| wy | wysiudałyście |
| oni / one | wysiudały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wysiudało |
Czas przyszły
| ja | wysiudam |
| ty | wysiudasz |
| on / ona / ono | wysiuda |
| my | wysiudamy |
| wy | wysiudacie |
| oni / one | wysiudają |
Tryb rozkazujący
| ty | wysiudaj |
| my | wysiudajmy |
| wy | wysiudajcie |