Conjugation of wyrządzać
vɘˈʐɔn.d͡zat͡ɕdopuszczać się czegoś złego w stosunku do kogoś; popełniać coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyrządzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrządziłem |
| ty | wyrządziłeś |
| on / ona / ono | wyrządził |
| my | wyrządziliśmy |
| wy | wyrządziliście |
| oni / one | wyrządzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrządziłam |
| ty | wyrządziłaś |
| on / ona / ono | wyrządziła |
| my | wyrządziłyśmy |
| wy | wyrządziłyście |
| oni / one | wyrządziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrządziło |
Tryb rozkazujący
| ty | wyrządź |
| my | wyrządźmy |
| wy | wyrządźcie |