Conjugation of wyrzekać
vɘˈʐɛ.kat͡ɕnie przyznawać się do związku z kimś lub czymś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyrzekać |
Czas teraźniejszy
| ja | wyrzekam |
| ty | wyrzekasz |
| on / ona / ono | wyrzeka |
| my | wyrzekamy |
| wy | wyrzekacie |
| oni / one | wyrzekają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrzekałem |
| ty | wyrzekałeś |
| on / ona / ono | wyrzekał |
| my | wyrzekaliśmy |
| wy | wyrzekaliście |
| oni / one | wyrzekali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrzekałam |
| ty | wyrzekałaś |
| on / ona / ono | wyrzekała |
| my | wyrzekałyśmy |
| wy | wyrzekałyście |
| oni / one | wyrzekały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrzekało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wyrzekał |
| ty | będziesz wyrzekał |
| on / ona / ono | będzie wyrzekał |
| my | będziemy wyrzekali |
| wy | będziecie wyrzekali |
| oni / one | będą wyrzekali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wyrzekała |
| ty | będziesz wyrzekała |
| on / ona / ono | będzie wyrzekała |
| my | będziemy wyrzekały |
| wy | będziecie wyrzekały |
| oni / one | będą wyrzekały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wyrzekało |
Tryb rozkazujący
| ty | wyrzekaj |
| my | wyrzekajmy |
| wy | wyrzekajcie |