Conjugation of wyrąbać
vɘˈrɔm.bat͡ɕto cut apart (to break with strong blows from a sharp instrument, especially on the surface of something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyrąbać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrąbałem |
| ty | wyrąbałeś |
| on / ona / ono | wyrąbał |
| my | wyrąbaliśmy |
| wy | wyrąbaliście |
| oni / one | wyrąbali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrąbałam |
| ty | wyrąbałaś |
| on / ona / ono | wyrąbała |
| my | wyrąbałyśmy |
| wy | wyrąbałyście |
| oni / one | wyrąbały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrąbało |
Czas przyszły
| ja | wyrąbię |
| ty | wyrąbiesz |
| on / ona / ono | wyrąbie |
| my | wyrąbiemy |
| wy | wyrąbiecie |
| oni / one | wyrąbią |
Tryb rozkazujący
| ty | wyrąb |
| my | wyrąbmy |
| wy | wyrąbcie |