Conjugation of wyrafinować
vɘ.ra.fiˈnɔ.vat͡ɕto refine (to purify; to reduce to a fine, unmixed, or pure state; to free from impurities) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyrafinować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyrafinowałem |
| ty | wyrafinowałeś |
| on / ona / ono | wyrafinował |
| my | wyrafinowaliśmy |
| wy | wyrafinowaliście |
| oni / one | wyrafinowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyrafinowałam |
| ty | wyrafinowałaś |
| on / ona / ono | wyrafinowała |
| my | wyrafinowałyśmy |
| wy | wyrafinowałyście |
| oni / one | wyrafinowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyrafinowało |
Czas przyszły
| ja | wyrafinuję |
| ty | wyrafinujesz |
| on / ona / ono | wyrafinuje |
| my | wyrafinujemy |
| wy | wyrafinujecie |
| oni / one | wyrafinują |
Tryb rozkazujący
| ty | wyrafinuj |
| my | wyrafinujmy |
| wy | wyrafinujcie |