Conjugation of wyplenić
vɘˈplɛ.ɲit͡ɕto extirpate, to uproot (to pull up by the roots) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyplenić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wypleniłem |
| ty | wypleniłeś |
| on / ona / ono | wyplenił |
| my | wypleniliśmy |
| wy | wypleniliście |
| oni / one | wyplenili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wypleniłam |
| ty | wypleniłaś |
| on / ona / ono | wypleniła |
| my | wypleniłyśmy |
| wy | wypleniłyście |
| oni / one | wypleniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypleniło |
Czas przyszły
| ja | wyplenię |
| ty | wyplenisz |
| on / ona / ono | wypleni |
| my | wyplenimy |
| wy | wyplenicie |
| oni / one | wyplenią |
Tryb rozkazujący
| ty | wypleń |
| my | wypleńmy |
| wy | wypleńcie |