Conjugation of wypluć
ˈvɘ.plut͡ɕwyrzucić lub wystrzelić coś pod ciśnieniem z ust lub z pyska Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wypluć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyplułem |
| ty | wyplułeś |
| on / ona / ono | wypluł |
| my | wypluliśmy |
| wy | wypluliście |
| oni / one | wypluli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyplułam |
| ty | wyplułaś |
| on / ona / ono | wypluła |
| my | wyplułyśmy |
| wy | wyplułyście |
| oni / one | wypluły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypluło |
Czas przyszły
| ja | wypluję |
| ty | wyplujesz |
| on / ona / ono | wypluje |
| my | wyplujemy |
| wy | wyplujecie |
| oni / one | wyplują |
Tryb rozkazujący
| ty | wypluj |
| my | wyplujmy |
| wy | wyplujcie |