Conjugation of wypakować
/vɘ.paˈkɔ.vat͡ɕ/to fill to the brim, to pack (to put a lot of things into something, filling it tightly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wypakować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wypakowałem |
| ty | wypakowałeś |
| on / ona / ono | wypakował |
| my | wypakowaliśmy |
| wy | wypakowaliście |
| oni / one | wypakowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wypakowałam |
| ty | wypakowałaś |
| on / ona / ono | wypakowała |
| my | wypakowałyśmy |
| wy | wypakowałyście |
| oni / one | wypakowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypakowało |
Czas przyszły
| ja | wypakuję |
| ty | wypakujesz |
| on / ona / ono | wypakuje |
| my | wypakujemy |
| wy | wypakujecie |
| oni / one | wypakują |
Tryb rozkazujący
| ty | wypakuj |
| my | wypakujmy |
| wy | wypakujcie |