Conjugation of wypalać
vɘˈpa.lat͡ɕwykonywać rozpalonym narzędziem wzór, znak na jakimś materiale, powierzchni Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wypalać |
Czas teraźniejszy
| ja | wypalam |
| ty | wypalasz |
| on / ona / ono | wypala |
| my | wypalamy |
| wy | wypalacie |
| oni / one | wypalają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wypalałem |
| ty | wypalałeś |
| on / ona / ono | wypalał |
| my | wypalaliśmy |
| wy | wypalaliście |
| oni / one | wypalali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wypalałam |
| ty | wypalałaś |
| on / ona / ono | wypalała |
| my | wypalałyśmy |
| wy | wypalałyście |
| oni / one | wypalały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypalało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wypalał |
| ty | będziesz wypalał |
| on / ona / ono | będzie wypalał |
| my | będziemy wypalali |
| wy | będziecie wypalali |
| oni / one | będą wypalali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wypalała |
| ty | będziesz wypalała |
| on / ona / ono | będzie wypalała |
| my | będziemy wypalały |
| wy | będziecie wypalały |
| oni / one | będą wypalały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wypalało |
Tryb rozkazujący
| ty | wypalaj |
| my | wypalajmy |
| wy | wypalajcie |