Conjugation of wypadać
vɘˈpa.dat͡ɕporuszać się pod wpływem grawitacji na zewnątrz czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wypadać |
Czas teraźniejszy
| ja | wypadam |
| ty | wypadasz |
| on / ona / ono | wypada |
| my | wypadamy |
| wy | wypadacie |
| oni / one | wypadają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wypadałem |
| ty | wypadałeś |
| on / ona / ono | wypadał |
| my | wypadaliśmy |
| wy | wypadaliście |
| oni / one | wypadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wypadałam |
| ty | wypadałaś |
| on / ona / ono | wypadała |
| my | wypadałyśmy |
| wy | wypadałyście |
| oni / one | wypadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wypadało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wypadał |
| ty | będziesz wypadał |
| on / ona / ono | będzie wypadał |
| my | będziemy wypadali |
| wy | będziecie wypadali |
| oni / one | będą wypadali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wypadała |
| ty | będziesz wypadała |
| on / ona / ono | będzie wypadała |
| my | będziemy wypadały |
| wy | będziecie wypadały |
| oni / one | będą wypadały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wypadało |
Tryb rozkazujący
| ty | wypadaj |
| my | wypadajmy |
| wy | wypadajcie |