Conjugation of wymamrotać
vɘ.mamˈrɔ.tat͡ɕto mumble, to mutter, to murmur (speak softly and indistinctly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymamrotać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymamrotałem |
| ty | wymamrotałeś |
| on / ona / ono | wymamrotał |
| my | wymamrotaliśmy |
| wy | wymamrotaliście |
| oni / one | wymamrotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymamrotałam |
| ty | wymamrotałaś |
| on / ona / ono | wymamrotała |
| my | wymamrotałyśmy |
| wy | wymamrotałyście |
| oni / one | wymamrotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymamrotało |
Czas przyszły
| ja | wymamroczę |
| ty | wymamroczesz |
| on / ona / ono | wymamrocze |
| my | wymamroczemy |
| wy | wymamroczecie |
| oni / one | wymamroczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wymamrocz |
| my | wymamroczmy |
| wy | wymamroczcie |