Conjugation of wymanewrować
vɘ.ma.nɛvˈrɔ.vat͡ɕto maneuver out (to deceive someone, taking something from them or removing them from a place) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymanewrować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymanewrowałem |
| ty | wymanewrowałeś |
| on / ona / ono | wymanewrował |
| my | wymanewrowaliśmy |
| wy | wymanewrowaliście |
| oni / one | wymanewrowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymanewrowałam |
| ty | wymanewrowałaś |
| on / ona / ono | wymanewrowała |
| my | wymanewrowałyśmy |
| wy | wymanewrowałyście |
| oni / one | wymanewrowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymanewrowało |
Czas przyszły
| ja | wymanewruję |
| ty | wymanewrujesz |
| on / ona / ono | wymanewruje |
| my | wymanewrujemy |
| wy | wymanewrujecie |
| oni / one | wymanewrują |
Tryb rozkazujący
| ty | wymanewruj |
| my | wymanewrujmy |
| wy | wymanewrujcie |